Nieco ponad 2 kilometry od Międzyrzeca Podlaskiego, przy drodze wojewódzkiej nr 813 w kierunku Drelowa, rozciąga się fragment lasu, który wygląda zupełnie inaczej niż typowe nasadzenia sosnowe. Rezerwat Przyrody Liski to prawie 129 hektarów naturalnego lasu z bogatą roślinnością i klimatem, który sprawia wrażenie, jakby czas się tu zatrzymał. Miejsce idealne na kilkugodzinny spacer z dala od miejskiego zgiełku.
- naturalny las z różnorodną roślinnością
- ścieżka dydaktyczna do samodzielnego zwiedzania
- możliwość obserwacji rzadkich gatunków
- spokój i cisza w otoczeniu przyrody
- bliskość do Międzyrzeca Podlaskiego
Rezerwat Liski koło Międzyrzeca Podlaskiego – czym jest to miejsce
Rezerwat powstał w 1981 roku, a jego głównym celem jest ochrona naturalnego lasu o różnorodnym charakterze. W przeciwieństwie do monotonnych monokultur sosnowych, które dominują w okolicy, tutaj rosną wielogatunkowe drzewostany przypominające te, które kiedyś pokrywały całe Podlasie. To fragment autentycznej przyrody, gdzie procesy naturalne przebiegają bez większej ingerencji człowieka.
Obszar rezerwatu leży w obrębie uroczyska Zahajki, w leśnictwie Bereza należącym do Nadleśnictwa Międzyrzec. Od południa graniczy z miejscowością o tej samej nazwie – Liski. Warto wiedzieć, że to jeden z niemal dwudziestu rezerwatów przyrody na terenie Południowego Podlasia, regionu uznawanego za jeden z najbardziej atrakcyjnych przyrodniczo w Polsce.
Co można zobaczyć w rezerwacie – roślinność i fauna
Spacerując po rezerwacie, od razu rzuca się w oczy gęsty, zróżnicowany drzewostan. Las ma charakter naturalny, co oznacza wielopiętrową strukturę – wysokie drzewa tworzą zwarty baldachim, niżej rosną młodsze okazy i krzewy, a na poziomie gruntu rozwijają się liczne gatunki roślin zielnych.
Dla osób interesujących się botaniką rezerwat to prawdziwa gratka. Rosną tu rośliny objęte ochroną całkowitą: kruszczyk szerokolistny, podkolan biały, widłak jałowcowaty, lilia złotogłów czy orlik pospolity. Z gatunków chronionych częściowo można natknąć się na konwalię majową, kruszynę pospolitą, bagno zwyczajne, turówkę leśną czy kalinę koralową. Występują również mniej znane gatunki jak jaskier kaszubski, turzyca pagórkowa, rutewka orlikolistna, żurawina błotna czy modrzewnica zwyczajna.
Rezerwat Liski pierwotnie nosił nazwę „Listki” – zmieniono ją dopiero w 1989 roku zarządzeniem Ministra Ochrony Środowiska i Zasobów Naturalnych.
Bogata roślinność przyciąga różnorodną faunę. W rezerwacie można spotkać małe ssaki, liczne gatunki ptaków oraz płazy i gady, które znalazły tu dogodne warunki do życia. Im głębiej w las, tym gęstszy staje się drzewostan – w środku rezerwatu panuje specyficzny półmrok, a światło przebija się przez gałęzie w malowniczych smugach.
Ścieżka dydaktyczna – zwiedzanie rezerwatu
Przez rezerwat prowadzi ścieżka dydaktyczna, która ułatwia zwiedzanie i pozwala lepiej poznać chronione gatunki. To dobry sposób na samodzielne odkrywanie tego miejsca – można spokojnie przejść się lasem, obserwując zmiany w charakterze roślinności.
Kontrast między typowym lasem gospodarczym otaczającym rezerwat a jego wnętrzem jest naprawdę wyraźny. Zanim dotrze się do chronionego obszaru, idzie się przez młodniki i równe nasadzenia sosnowe, typowe dla lasów użytkowanych gospodarczo. Im bliżej rezerwatu, tym las robi się gęstszy i bardziej różnorodny.
Dla kogo jest ten rezerwat
Rezerwat Liski to miejsce przede wszystkim dla miłośników przyrody i spokojnych spacerów. Nie ma tu spektakularnych widoków ani atrakcji dla dzieci – raczej możliwość obcowania z naturalnym lasem i obserwowania bogatej roślinności.
Dobrze sprawdzi się jako cel krótkiej wycieczki dla osób mieszkających w okolicy lub przejeżdżających przez region. Można połączyć wizytę z wędrówką po okolicznych szlakach – przez rezerwat i okolice prowadzi żółty szlak pieszy łączący Międzyrzec Podlaski z Porosiukami.
Osoby interesujące się botaniką powinny zaplanować więcej czasu na dokładniejsze obserwacje – wiosną i latem różnorodność roślin zielnych jest największa. Jesienią las prezentuje się w pięknych barwach, a zimą panuje tu specyficzny spokój – choć ptaki śpiewają ciszej, życie w lesie wciąż toczy się swoim rytmem.
Jak dojechać do rezerwatu Liski
Rezerwat znajduje się w gminie Drelów, około 2 km od granic Międzyrzeca Podlaskiego. Dojazd jest prosty – wystarczy jechać drogą wojewódzką nr 813 z Międzyrzeca w kierunku Drelowa. Rezerwat leży po lewej stronie szosy, w obrębie leśnictwa Zahajki.
Dla osób podróżujących komunikacją publiczną opcją jest dojazd pociągiem do stacji Sitno, a stamtąd pieszo żółtym szlakiem w kierunku rezerwatu. Taka wędrówka pozwala lepiej poczuć charakter okolicy i stopniowe przejście od krajobrazu otwartego do leśnego.
Parking nie jest problemem – można zaparkować przy drodze wojewódzkiej w pobliżu wejścia do rezerwatu. Warto mieć wygodne obuwie, bo teren jest leśny, a po deszczu może być błotnisto.
Informacje praktyczne – ile czasu przeznaczyć na wizytę
Rezerwat jest dostępny bezpłatnie przez cały rok. Nie ma godzin otwarcia – można przyjść o dowolnej porze, choć oczywiście wizyta w dzień jest bardziej komfortowa i bezpieczna.
Na spokojny spacer ścieżką dydaktyczną warto zarezerwować około 1-2 godzin. Osoby planujące dłuższą wędrówkę szlakami w okolicy mogą spędzić tu pół dnia. Najlepszy czas na wizytę to późna wiosna i lato, gdy roślinność jest najbogatsza, ale każda pora roku ma swój urok.
W rezerwacie obowiązują standardowe zasady – nie wolno śmiecić, zrywać roślin, płoszyć zwierząt ani odbiegać od wyznaczonych szlaków. To obszar chroniony, więc warto zachować szczególną ostrożność i szacunek dla przyrody.
Rezerwat Liski to jeden z dwóch rezerwatów o tej samej nazwie w województwie lubelskim – drugi znajduje się w powiatach chełmskim i hrubieszowskim, w obrębie Strzeleckiego Parku Krajobrazowego.
Rezerwat nie ma zaplecza turystycznego – brak tu toalet, punktów gastronomicznych czy miejsc noclegowych. To po prostu fragment chronionego lasu z wytyczoną ścieżką. Warto więc zabrać ze sobą wodę i ewentualnie przekąski, jeśli planuje się dłuższy spacer.